ممنژیت چیست؟ 

DrLife_Template_Web

مننژیت عفونت پرده های مغزی و مایع مغزی – نخاعی می باشد که دور مغز و نخاع را احاطه میکند. ویروسها، باکتریها و قارچها همگی از عوامل ابتلا به مننژیت هستند. شدت عفونت بستگی به عامل عفونت زا دارد. مننژیت باکتریائی، شدیدتر از سایر مننژیتها می باشد و نیاز به درمان سریع با آنتی بیوتیک دارد. البته علت ابتلا به اکثر مننژیت ها، ویروسها می باشند.

معمولا علائم اولیه مننژیت با آنفولانزا اشتباه گرفته می شود. اگر کسی مبتلا به مننژیت باکتریال شود، هرگونه تأخیر در درمان باعث افزایش خطر و بروز آسیبهای دائمی در فرد می شود.

علائم بیماری

تب بالا،سردرد شدید،تهوع و استفراغ همراه با گیجی،تشنج،سفتی عضلات گردن،حساسیت به نور،وجود دانه های قرمز رنگ روی بدن به ویژه دستها و کاهش تمایل به نوشیدن و غذا خوردن همگی از نشانه های این بیماریست.

نوزادان و شیرخواران کوچک ممکن است علائم کلاسیک مننژیت مثل درد یا سفتی گردن را نداشته باشند، اما علائمی مانند گریه مداوم، بی قرار بودن، خواب آلوده گیِ غیر طبیعی و کاهش اشتها را داشته باشند. یکی دیگر از علائمی که خیلی دیر خود را نشان میدهد، قرار گرفتن بدن در حالت اسپاسم و کشیدگی کامل عضلات است.

انواع مننژیت

مننژیت باکتریال،مننژیت ویروسی، مننژیت قارچی و مننژیت مزمن چهار نوع شایع بیماری مننژیت میباشد. انواع دیگر مننژیت نیز وجود دارد که میتواند در اثر حساسیت به دارو، ابتلا به بعضی از سرطانها یا بیماریهای التهابی مثل لوپوس رخ دهد.

مننژیت باکتریال

علائم وخیم تری نسبت به سایر انواع مننژیت دارد ولی در صورت تشخیص سریع و درمان با آنتی بیوتیک، کاملاً درمان پذیر بوده و از وقوع عوارض آن جلوگیری می شود.

مننژیت ویروسی

معمولاً خفیف بوده و دوره بیماری آنها به مدت ۱۰ روز و یا کمتر طول می کشد، این گروه از ویروسها معمولاً در اواخر تابستان و اوائل پائیز بیشتر باعث بیماری می شوند. آنتی بیوتیک در درمان مننژیت ویروسی بی اثر بوده و درمان شامل تحت نظر قرار دادن بیمار برای جلوگیری از عوارض بیماری می باشد.

مننژیت قارچی

در صورت عدم درمان و تشخیص به موقع می تواند باعث مرگ بیمار شود و از نظر علائم، شبیه سایر انواع مننژیت میباشد که به کندی پیش روی میکند و بخاطر علائم خفیف آن، گاهی دیر تشخیص داده می شود. کودکان زیر ۵ سال، جوانان بین ۲۴-۱۸ سال و افراد سالمند بیش از سایر گروههای سنی در معرض ابتلا به مننژیت قرار دارند.

عوامل پر خطر

زندگی در محیطهای شلوغ و دسته جمعی مانند خوابگاههای دانشجویی ، پایگاههای نظامی، مدارس شبانه روزی و یا مراکز نگهداری و تربیت کودکان، همگی مکانهای مناسبی برای ابتلا به مننژیت هستند.

بارداری

زنان باردار بیشتر از سایر افراد در خطر ابتلا به این بزیماری هستند.

نگهداری حیوانات

افرادی که با حیوانات در ارتباط هستند مانند دامپروران و کشاورزان نیز بیشتر از سایرین در معرض خطر هستند.

عوارض بیماری

هر چه مدت زمانی که فرد مبتلا به مننژیت بوده،طولانی تر باشد، عوارض بیماری بیشتر خواهد بود. این عوارض شامل :

از دست دادن شنوائی، از دست دادن بینائی، اختلال گفتاری، اختلالات یادگیری و مشکلات رفتاری و گاهی حتی فلج اندمها می باشد. بعضی از انواع مننژیت مسری می باشد، و باکتری از فرد بیمار از طریق عطسه یا سرفه او وارد هوا میشود . همچنین استفاده از سیگار و وسائل تغذیه مثل قاشق، چنگال و ظرف غذای فرد بیمار نیز می تواند باعث انتقال بیماری به دیگران شود. رعایت موارد ساده بهداشتی و در رأس آن شستشوی دقیق دستها می تواند یکی از روشهای عالی برای پیشگیری از این بیماری میباشد.

همچنین از خوردن گوشت نیم پز و پنیری که از شیر غیر پاستوریزه درست شده باشد، باید اجتناب کرد.درمانِ سریع، با آنتی بیوتیکهای وریدی مهمترین راه درمان مننژیت است تا از ایجاد عوارض وخیم پیشگیری شود.

*یکی از مهمترین روشهای مهمِ پیشگیری از این بیماری تزریق واکسن میباشد.*

Tags:

یک دیدگاه